Jest to język programowania. Po więcej informacji zapraszam na wikipedia.pl/wiki/python.
2. Skąd wziąć Pythona?
Można ściągnąć interpreter Pythona z http://www.python.org/. Zainstaluj zgodnie z poleceniami. W systemach typu UNIX, Python jest często zainstalowany łącznie z systemem.
3. Początki.
Aby włączyć tryb interaktywny, przejdź do "Start->Programy->Python2.x->IDLE (Python GUI)". Zalecane ustawienia:
W oknie głównym IDLE przejdź do "Options", "Configure IDLE" i "General":
- Wybierz "No Prompt" pod "Autosave Preference At Start of Run"
- Wybierz "Locale-defined" w "Default Source Encoding"
Naciśnij "OK".
4. Działanie.
Po wydaniu komendy, wciśnij ENTER! Python jest dobry jako kalkulator. Wpisz:
>>> 2 + 2 4 >>>Powinno się wyświetlić 4. Jeśli nie, twój komputer jest głupi. Możesz też odejmować, mnożyć i dzielić. Wpisz:
>>> 6 - 2 4 >>> 2 * 2 4 >>> 8 / 2 4 >>>Jak zapewne zauważyłeś, znak dodawania to '+', odejmowania '-', mnożenia '*' a dzielenia - '/'. Python może podnosić liczby do potęgi znakiem '**', np.
>>> 2 ** 3 6 >>>i otrzymywać resztę z dzielenia znakiem '%', np.
>>> 8 / 3 2 >>>Można też wpisywać bardziej skomplikowane komendy, np.
>>> 240 / 2 * 3 360 >>>Tutaj pojawia się błąd. Brak nawiasów powoduje, że Python dokonuje obliczenia w "złym kierunku". Aby tego uniknąć stosujemy nawiasy okrągłe ( ).
>>> 240 / (2 * 3) 40 >>>Liczby rzeczywiste są zaznaczane kropką (NIE PRZECINKIEM!!!) i ułamkiem dziesiętnym po niej, np.
>>> 35.6 35.600000000000001 >>>Operacje na liczbach rzeczywistych są dokładniejsze, ponieważ liczby bez rozwinięcia dziesiętnego są zaokrąglane w dół, np.
>>> 8 / 3 2 >>> 8.0 / 2.0 4.0 >>> 8.0 / 3.0 2.6666666666666665 >>>
5. Sprawdzanie równości.
Aby sprawdzić, czy zachodzi równość, używamy podwójnego znaku równa się '=='. Ważne jest, aby nie pomylić go z operatorem przypisania '='. Przykład:
>>> if 2==2: print 'działa!!!' #trzeba dwukrotnie przycisnąć enter działa!!! >>>O funkcji if w dalszej części.
Aby sprawdzić, czy równość nie zachodzi, używamy wykrzyknika i równa się '!=', np.
>>> if 2!=3: print 'też działa!!!' #trzeba dwukrotnie przycisnąć enter też działa!!! >>>
6. Podstawowe komendy.
Komentarz zaczyna się znakiem #.
>>> # to jest komentarz. >>>Komentarze są ignorowane podczas kompilacji programu i służą do zaznaczania różnych ważnych rzeczy, np.
>>> # w tym miejscu jest błąd. napraw go. >>>BTW, nie polecam wstawiania powyższego tekstu, ponieważ można dzięki temu łatwo 'shackować' Twój program. Zobacz http://www.idg.pl/news/100852.html
print - dzięki tej komendzie możemy sprawić, aby Python wyświetlił jakiś tekst.
Wpisz:
>>> print "tekst" tekst >>>Powinno się wyświetlić - Tekst.
7. Znaki sterujące.
\t - Tabulator,
\n - Akapit,
Nowa linia, podobnie jak w C/C++, z tą różnicą, że nie trzeba wpisywać tego na początku i końcu każdej komendy, wyświetlającej coś, Python sam przenosi nowe komendy do nowej linii. Czyli poniższe dwa przykłady są równoznaczne:
>>> print "pierwsza linia\ndruga linia" pierwsza linia druga linia >>>oraz
>>> print "pierwsza linia" pierwsza linia >>> print "druga linia" druga linia >>>
8. Zmienne.
Przypisywanie wartości do zmiennych jest bardzo proste. Wystarczy wpisać nazwę zmiennej (trzeba tylko uważać, by nie miała takiej same nazwy jak jakieś polecenie Pythona!) i podać jej wartość. Jeśli jest to liczba, wystarczy podać liczbę. Jeśli wyraz, bądź ciąg znaków nie liczbowy, trzeba zamknąć wartość w cudzysłowy, czy pojedyncze, czy podwójne, nie ma znaczenia. Przykład:
>>> zmienna = 20 >>> zmienna2 = "werdezjusz" >>> print zmienna 20 >>> print zmienna2 werdezjusz >>>Można też przypisywać zmiennym wartości innych zmiennych, np.:
>>> zmienna2 = zmienna >>> print zmienna2 20 >>>Wtedy wyświetli się 20. Oczywiście, można też wykonywać działania na zmiennych:
>>> zmienna - 10 10 >>>Jeszcze jedna bardzo ważna sprawa: zmienne można deklarować w dowolnym miejscu programu. Jednak jest wygodniej zadeklarować je na początku, aby były uporządkowane.
9. Tworzymy program!
Aby otworzyć okno służące do edycji nowego programu, w trybie interpretowanym należy wybrać "File->New Window", lub po prostu Ctrl+N. Otwiera się zupełnie puste okno, gotowe na zapisanie. Wpiszmy:
>>> print "hello world!" hello world! >>>Następnie naciśnijmy klawisz "F5" lub wybierzmy "Run->Run Module". Otworzy się tryb interaktywny, w którym zostanie wykonane nasze polecenie. W tym przypadku wyświetli się napis HELLO WORLD!
10. Piszemy program "komunikujący" się z użytkownikiem.
>>> print "witaj w moim programie!"
witaj w moim programie!
>>> imie = raw_input("jak masz na imię? ")
jak masz na imię? noid
>>> print "cześć,",imie,"!"
cześć, noid !
>>>
Linia pierwsza - chyba nie trzeba tłumaczyć. Linia druga - wprowadzanie danych. Polecenie raw_input służy do wprowadzania informacji przez użytkownika. Program wyświetla zapytanie "Jak masz na imię?", a następnie zapisuje odpowiedź w zmiennej "imie". Linia trzecia - program wyświetla napis Cześć i wartość zmiennej "imie".
11. Polecenia raw_input i input.
Polecenie raw_input już częściowo znamy. Służy do wprowadzania napisów przez użytkownika. Natomiast input wprowadza liczby. Gdy w miejscu, gdzie trzeba wpisać liczbę (input) , wprowadzimy napis składający się z liter, pojawi się komunikat o błędzie. Co zrobić, jeśli mamy napis, i trzeba go np. dodać, jak normalną liczbę? Gdy chcemy to zrobić "normalnie", wyświetla się niepoprawny wynik:
>>> napis = str(30) # str nadaje zawartości z nawiasów wartość: string >>> costam = str(20) >>> print napis + costam 3020 >>>Wynik to: 3020. Chyba nie o to chodzi, nie? Trzeba użyć funkcji int(). Przykład:
>>> napis = int(30) # int nadaje zawartości z nawiasów wartość: integer >>> costam = int(20) >>> print napis + costam 50 >>>Już dobrze. Jak zapewne zdążyłeś zauważyć, funkcja int() konwertuje napis na liczbę.
Wychodzimy z trybu interaktywnego. Następnie piszemy bardziej skomplikowany kalkulator:
# vim:fileencoding=windows-1250
print "witam w moim kalkulatorze!"
a = raw_input("wprowadź typ działania (+, -, *, /): ")
if a == "+":
print "wybrałeś dodawanie."
b = input("wprowadź pierwszy składnik: ")
c = input("wprowadź drugi składnik: ")
d = int(b + c)
print "suma wynosi: %d" % d
elif a == "-":
print "wybrałeś odejmowanie."
b = input("wprowadź odjemną: ")
c = input("wprowadź odjemnik: ")
d = int(b - c)
print "różnica wynosi: %d" % d
elif a== "*":
print "wybrałeś mnożenie."
b = input("wprowadź pierwszy czynnik: ")
c = input("wprowadź drugi czynnik: ")
d = int(b * c)
print "iloczyn wynosi: %d" % d
elif a == "/":
print "wybrałeś dzielenie."
b = input("wprowadź dzielnik: ")
c = input("wprowadź dzielną: ")
d = int(b / c)
print "iloraz wynosi: %d" % d
else:
print "niepoprawny typ zadania... reset za 10 sekund..."
print "dziękuję za skorzystanie z mojego programu!"
Poziom kalkulatora trochę wybiega po za to, czego się do tej pory nauczyłeś, więc postaram się to wyjaśnić. Zapewne nie rozumiesz tylko tych dziwnych słów: if, elif, else? Jeśli spotkałeś się już z jakimś językiem programowania, nie będzie to dla ciebie trudne do nauki. if - jeśli (instrukcje warunkowe), np.
zmienna = 20
if zmienna == 20:
print "zmienna to 20"
W trybie pisania programu, po dwukropku należy zrobić Enter. Python sam zrobi akapit. UWAGA! Akapit jest bardzo ważny! Bez niego, wszystkie instrukcje zostałyby wyświetlone bez względu na if'y itp. elif - jeśli inne, używane do drugiej i dalej możliwości.
if zmienna == 30:
print "głupi jesteś?"
elif zmienna == 20:
print "tak trzymaj!"
else - inne. Jeśli ani if, ani elif nie zostało spełnione.
zmienna = 10
if zmienna == 30:
print "głupi jesteś?"
elif zmienna == 20:
print "tak trzymaj!"
else:
print "zmienna 'zmienna' nie równa się 30 ani 20."
To by było na tyle drodzy czytelnicy, możecie śmiało sięgnąć po większy kaliber wiedzy.
Pozdrawiam, Arghaton.
